گل شقایق

گل شقایق تنها گلی است که در میان

دشتهای خشک و ترک خورده پس از یک

رگبار تند در سحرگاه میشکفد و تا قبل از

بلندای تیغ افتاب نیز پژمرده میشود...گل

شقایق نماد عشق است و تنهایی... از

گذشته های بسیار دور شقایق را گل

عاشق دانسته اند و آن را تنها گلی که

هرگز کسی آن را نمیچیند دانسته اند

چی میشد اگه می شد ..........

  هرکسی تو چشم من خیره بشه

                            غم تنهاییم رو باور می کنه

                                               ارزومه که یه روز

                                              چشمای من

                             تورا با من اشناتر بکنه

              اگه تو یه روزی مال من بشی

            میرسم به قله ی ارزوهام

          به خدا اگه تو مال من بشی

         دیگه من از خدا هیچی نمی خوام

                      چی می شد اگه می شد

                               یه روزی عاشقم بشی

                                    به خدا من می میرم

                                       اگه تو مال من نشی

                                       وقت دیدار دلم رو

                          به زیر پاهات می ذارم

                        نمی دونی که چقدر

            می خوام بگم دوست دارم

            وقتی لبخند می زنی

               وجودم رو اب می کنی

                  وقتی از خودت می گی

                     بدی ها رو خواب می کنی

                           چی میشد اگه می شد ..........

 

                    

 

مرگ بر من

                    دیگر از هرچه هست بیزارم

                         مثل ابر بهار می بارم

                        برو ای ان که بعد دیدارت

                             گریه افتاده بر همه کارم

                             پدرم با نگاه خود می گفت

                                      لایق لای جرز دیوارم

                        مادرم مدتیست می گرید

           چون گمان می کند که تب دارم

                    دیگر این روزها خودم دارد

                       باورم می شود که بیمارم

                      یک نفر گفت حوب خواهم شد

                                به فراموشیت که بسپارم

                     گفتم ای عشق اگر بعد از این

                         بدهی مثل قبل ازارم

               به تمامی حرمتت سوگند

         روی قلبت گلوله می کارم

              به تو هرچند سخت مدیونم

                      به خودم بیشتر بدهکارم

                    هرچه بر من گذشت حقم بود

                              من از این بیشتر سزاوارم

                         تو گناهی نداری ای زیبا

              مرگ بر من که دوستت دارم ...........!!!

 

                  

         

کاش بودی

        امشب از درد نالیدم

              کاش می دانستی....

       بیش از ان که درد جسمم را بیازارد

                    روحم را در هم می شکند

             امشب به اندازه تمام ثانیه های عمرم

            بر خویش و بر تنهایی و بر چشمان بارانیم

                                  که در انتظار ماندند گریستم

                                                      کاش بودی و

                          دستهای تنهایم را می فشردی

        و من سر بر سینه مهرت می گذاشتم

               تا بغض ناباوریم را برای همیشه

                         به گور فراموشی بسپارم.........

 

               

تنهای تنها

تنهایی را فقط با بغض پنجره ای

                میشه اندازه گرفت که از پشت اون

                            همه غربتت را می بینی

                            غربتی که در میان انبوه دوستانت داری

                        و قناری خاموش دلت به اندازه

                      تنهایی اون پنجره می خونه

         و من تازه طعم تنهایی را احساس کردم

                           اره...... همه دیگه می دونن

                                       که من تنهای تنهام........

ای ماه تابان

بیا ای دخترک

         ای ماه تابان

بیا تنها نسیم

               بر ذخم  من باش

بتاب

      از پشت بی فهمی 

                            زن

                           درون درد من تسکین درد باش

دیشب

       از باز ترین پنجره ی چشمانم

                                     باریدم

آنچنان تلخ و گزنده و سریع

                           که خداوند را دیدم

 

زمان

زمان بخت مرا انگار سیاه کرد

دهانم بست و من را

                        بی ریا کرد

به من آموخت خوب درد و تحمل

نگفت اصلا چرا

               با من چنان کرد

دلم دستم زبانم

               از گناه پر

دو چشمم زشت اما بی تحمل

درونم رخنه رخنه مثل زندان

                       برونم مثل دلقک ها تجمل

شبی

      از پشت یک تنهایی شوم

                        درون سینه ام دشنه فرو کن

                        مرا از این نهایت های مخفی

                        بدون هیچ شکی

                                                 راحتم کن

تا هميشه نگات كردم

من اگر کسی رو داشتم دیگه در به در نبودم

با غم و غربت و اندوه دیگه همسفر نبودم

اگه زخم نخورده بودم تو رو باور نمیکردم

توی این حصار پر درد با غمت سر نمیکردم

عمری شب زده بودم پشت گریه صدات کردم

از پس آینه اشک تا همیشه نگات کردم

قدر عشق معنای مرگ مسلخ پاییز و برگ

قصه عشق و خقیقت قصه گل و تگرگ

آخه دردم درد تو بود درد دور از من وما بود

شکل تنهایی و غربت سرنوشت آدما بود

با چشات دنیا رو دیدم حتی من فردا رو دیدم

توی قلب قطره بودم با تو من دریا  رو دیدم

عمری شب زده بودم پشت گریه دات کردم

از پس آینه اشک تا همیشه نگات کردم

قدر عشق معنای مرگ مسلخ پاییز و برگ

قصه عشق و حقیقت قصه گل و تگرگ

بامن از عشق بگو

دل شكسته

ياد گرفتم که عشق با تمام عظمتش دو، سه ماه بيشتر زنده نيست ، ياد گرفتم که عشق يعني فاصله و فاصله يعني دو خط موازي که هيچگاه به هم نمي رسند ، ياد گرفتم در عشق هيچکس به اندازه خودت وفادار نيست و ياد گرفتم هر چه عاشق تري ، تنهاتري
وقتي بارون چشات ميگه وقت رفتنه

وقت حكومت غمو ، حضور گريه منه

سكوت گريه نگام ، هنوز به ياد شب

عشقت تو قلب و دلم ،داغه و گرمه مث تب

تو اين سكوت بی صدا ، بازم دلم از تو رميد

خسته و دل شكسته ام ، خالی ام از عشق و اميد

اين گريه هميشگی ، مونده تو شبهای من

تو اين روزهای بی وفا ، عشق رو تو دادی ياد من

اين قلب خسته و نگام ، آخر بی نشونيه

ياد نگاه آخرت ، تا ته خط موندنيه

صدای آخرين من ،تا تو نيای در نمي ياد

تك تك لحظه های من ، فقط تو رو ازم مي خواد